dinsdag 18 januari 2011
Een goed begin is 't halve werk
De hele week verscheen het ene bericht na het andere van mensen die Evening Grosbeaks zagen. Bijna een week later had ik weer even tijd en begaf ik mij wederom naar het weinig inspirerende industrieterrein. Na bot te hebben gevangen op 'de oude plek' reed ik wat doelloos rond over de parkeerterreinen van het bedrijvenpark opzoek naar gekleurde proppen in bes dragende boompjes, todat ik staande werd gehouden door een beveiligingsbeambte. Net op het moment dat hij me vriendelijk verzocht het terrein te verlaten hoorde ik een Evening Grosbeak roepen! Ik sprong uit de auto en drukte de goede man mijn kijker in zijn handen, zodat ik de vogel kon fotograferen. Hij blij, ik blij.
Het bleek een groepje van vier mannetjes te zijn die zich makkelijk lieten benaderen en dus goed lieten fotograferen. Later vloog er zelfs nog een groepje van acht vogels over. Eind goed, al goed zullen we maar zeggen.
Aan de overkant van de baai, in een natuurgebiedje in Martinez houdt zich al geruime tijd een Least Bittern op. Dit Woudaap-achtig reigertje is best lastig en het werd dan ook hoog tijd om een kijkje te gaan nemen.
Jammergenoeg wilde het weer niet echt meewerken en was het vrij mistig. Maar de show die het beestje gaf was er niet minder om. Als een muis kroop dit idioot kleine reigertje door het riet. Eerst nog uiterst geheimzinnig, maar later gewoon open en bloot en veel te dichtbij. Dan maar een stukje naar achter lopen.
Martijn Verdoes
woensdag 5 januari 2011
Macro 5


Angola White-lady Swordtail
Op het moment dat we in Gambia waren vloog vooral de Caper Withe zeer uitbundig. Zo uitbundig dat het wit zag van de vlinders, het moeten er vele miljoenen geweest zijn. Op sommige dagen leek het net of het sneeuwde zo veel vlinders in de lucht. Dat het dit jaar extreem was, bleek wel uit de verhalen van mensen die hier al vele jaren wonen. Zij hadden dit schouwspel, dat dagen lang onophoudelijk door ging nog nooit zo extreem gezien.

Caper Withe
Je kon zelfs als het stil was het gefladder van de fragiele vleugeltjes horen. Een heel bijzonder fenomeen.
Gambia the smiling coast
Wil Leurs
maandag 22 november 2010
Drie Albatrossen dag!
Dit alles bleek een voorbode voor het hoogtepunt van de dag. Een enorme roze snavel sleepte een grote donkere vogel achter zich aan. Short-tailed Albatross! Het was een groot feest op het kleine bootje terwijl deze geweldige soort twee rondjes vloog om ons heen. Dit is niet alleen voor de kust van California een zeldzame verschijning, maar met een geschatte wereldpopulatie van zo'n 2400 vogels ook globaal nog eens een zeldzaamheid.
Ondertussen was het weer behoorlijk verslechterd. De wind was aangetrokken en de donkere lucht die eerder nog voor een mooie achtergrond zorgde had ons inmiddels ingehaald. De regen en de kou kon ons niet deren en terug in de haven werd deze geslaagde trip gevierd met een warme kop clam chowder en een koud biertje.
Martijn Verdoes
zaterdag 13 november 2010
Macro 4
Alpenhooibeestje
Geelsprietdikkopje
Zwarte apollovlinder
Bosparelmoervlinder
Herdersparelmoervlinder
In de buurt van Aosta ligt het natuurpark Grand-paradiso, een bergmassief dat ruim 4000 meter boven Valle d’Aosta uitsteekt. Dit gebied is in alle opzichten een paradijs, maar het zijn toch wel de grote hoeveelheden vlinders die het zo bijzonder maakt voor mij. Niet alleen de aantallen vlinders, maar ook de grote diversiteit aan soorten, zorgt er voor dat je niet uitgekeken raakt. Niet alleen uitgekeken maar ook niet uit gefotografeerd.
Bleekblauwtje
Witstreepblauwtje
Het is dan ook goed oppassen, voor je het weet heb je zo 100 GB aan plaatjes geschoten. Al die beelden moeten ook weer uitgezocht worden en dat is veel werk. Een beetje selectief te werk gaan in het veld, kan dan ook geen kwaad. Rustig een vlinder benaderen, kijken of de achtergrond mooi is, of het licht goed is en of de compositie juist is en dan pas afdrukken. Hopen dat de vlinder blijft zitten en hopen dat de foto scherp is. Iets wat hoger in de bergen nog wel eens wil mislukken door de harde wind die daar vaak staat. Door de beperkt scherptediepte bij een macrolens staat de minste beweging al garant voor een onscherpe foto.
Heideblauwtje
Alpenbauwtje
Een van de soorten die we dolgraag wilde zien tijdens deze vakantie was het Alpenblauwtje. Een soort die niet zo algemeen is als het Heideblauwtje in deze regio. Het was dan ook erg leuk om een kakelverse vlinder te vinden. Nog mooier was het, na wat mislukte pogingen dat ik het Alpenblauwtje hebben kunnen fotograferen. Dat Aosta rijk is aan vlinders blijkt wel uit het aantal soorten die je er kunt aantreffen. Met meer dan 140 soorten dagvlinders ben je niet zomaar uitgekeken. Om ze allemaal te zien moet je dan ook meerdere bezoeken brengen. Iets waar ik nu al reikhalzend naar uitkijk. Wat mij betreft kan de winter niet snel genoeg voorbij zijn.
Wil Leurs
zondag 31 oktober 2010
Pestvogels



Wil
zondag 17 oktober 2010
Macro 3
De moeilijkheid bij het fotograferen van paddenstoelen in het bos, is het licht. Vaak staan ze in de schaduw van een boom, of ze vangen heel kort even zonlicht op. Je moet er dan ook snel bij zijn om een mooi tafereeltje vast te leggen. Voor je het weet is een spaarzaam zonnestraaltje alweer vertrokken en ben je te laat.
Maar als het je lukt om iets moois te fotograferen ga je dik tevreden weer huis waards. Niet alleen de paddenstoelen zijn een dankbaar object om met mooi licht vast te leggen, maar ook vliegen die op de zwammen af komen.
zaterdag 9 oktober 2010
California: bootje varen

Aangezien Martijn er toch tijdelijk woont, dan kan je er natuurlijk gewoon het beste even langs gaan. En als je er dan toch bent, dan kan je eigenlijk de volledige tijd de paden op, de lanen uit om vogels te kijken en te fotograferen. En als je dan toch bezig bent dan kan je het allerbeste een boottochtje maken op zee, en als je dat erg leuk vindt, zoals wij, dan het liefst meerdere. Het is namelijk verslavend!

Boottochtjes vanuit, vooral, Monterey zijn al vele jaren een begrip. Vlak voor de kust liggen namelijk enkele diepe zee canyons die zeer voedselrijk zijn, zowel voor zeevogels als zeezoogdieren. Op de drie lange (>10 uur) boottochten hadden we bijvoorbeeld meer dan 100 walvissen van drie soorten inclusief de allergrootste; de blauwe vinvis. Tevens 5 soorten dolfijnen, 4 soorten storm-vogeltjes, 2 soorten Albatrossen, 4 soorten Pijlstormvogels, 4 soorten jagers, 1000-den Franjepoten, Blauwe Haaien en Zonnevissen zo groot als een flinke middeklasser.





Absoluut hoogtepunt was de waarneming van een familie Orka's pal naast de boot. Het gevoel als een mannetje Orka uit het niets op enkele meters uit het water oprijst en met veel geweld zijn adem uitstoot is met geen pen te beschrijven. Bootje varen, het blijft leuk!



Marc & Martijn