maandag 5 april 2010

Mooiste eendje ter wereld!

Je hebt van die soorten die in het echt vele malen mooier zijn dan in de boeken. Ik kan me nog goed de eerste keer herinneren dat ik een IJslandse brilduiker zag. Het was op een koude winterdag, begin 2002 in Massachusetts. Nietsvermoedend zwom er een mannetje IJslandse brilduiker mijn scoopbeeld binnen. Ik kende de soort uiteraard uit de boeken, maar wat een indruk maakte deze prachtige vogel op mij. Dit moest het mooiste eendje ter wereld zijn.

Hier vlak in de buurt overwinteren twee paartjes van deze geweldige soort op Shoreline lake, te Mountain View, California. Al een aantal ochtenden en avonden heb ik geprobeerd de Barrow's Goldeneye aan de fotojaarlijst USA toe te voegen, met matig resultaat. Vorige week is het dan eindelijk gelukt. In het laatste avondlicht kreeg ik de kans het mooiste eendje ter wereld te fotograferen.


Barrow's Goldeneye, California, USA.


Barrow's Goldeneye, California, USA.

Samen met Kimberly heb ik de afgelopen tijd wat parken bezocht tussen de San Francisco Bay en de Central Valley. Het landschap is heuvelachtig met prachtige uitgestrekte valleien. Ook tijdens deze tripjes heb ik weer wat soorten aan de fotojaarlijst kunnen toevoegen.


Wild Turkey, California, USA.


Western Bluebird, California, USA.


California Quail, California, USA.


Horned Lark, California, USA.


Horned Lark, California, USA.

Martijn

zondag 28 maart 2010

Voorjaarsaftrap



Nu de dagen beginnen te lengen is er bij mooi weer eindelijk weer gelegenheid om voor en na mijn werk nog wat fotografische activiteiten te ontplooien.

Traditioneel wordt dit afgetrapt met een bezoek aan van mijn vaste voorjaarsplekken, het landje van Geijsel bij Ouderkerk aan de Amstel. Op een paar minuten van mijn werk en een ochtendplek (zon in de rug) is dit onder water gelopen weiland ideaal om wat tijd door te brengen. Vele eenden en, vanaf februari, Grutto’s zijn hier aanwezig inclusief soms 100-den van de IJslandse Grutto – een ondersoort die door Nederland trekt.

Activiteit was nog laag, de vele Grutto’s stonden nog met de kop in veren en de meeste zomergasten moeten nog in grote getale arriveren. Een laag langs vliegende Wulp gaf een mooie serie vliegbeelden en een paartje Bergeenden op een berijpt weiland in de ochtendzon gaf een mooie sfeer maar het Geijsel seizoen duurt nog lang en hopelijk krijg ik later in seizoen alles wat er zich regelmatig vertoeft mooi voor de lens.




Op de terugweg is vlak bij huis een weiland met een club Kieviten die a’s ochtends actief aan het ‘vechten’ zijn. Ook daar alvast in de namiddag even wat voorwerk gedaan voor meer vuurwerk later in de maand. In de middag waren de Kieviten minder actief dus wellicht toch een ochtendplek. De tijd zal het leren.



Vlak in de buurt bij een lokaal snackfood restaurant azen altijd meeuwen en kauwen op het afval en dat kan leuke foto’s opleveren van de vogels op auto’s en Kauwen en Eksters op afvalbakken. Deze keer gaven alleen de Kokmeeuwen thuis maar potentie genoeg de komende weken.


woensdag 24 maart 2010

Mooi speelgoed!

Sinds kort heb ik een nieuwe beste vriend. Hij heet Canon EF 500mm f/4L IS USM. Mooi Speelgoed! Het komt dan ook goed uit dat het tegenwoordig weer gewoon licht is buiten voor en na het werk. Dat betekent even gelegenheid om de nieuwe lens te testen en tegelijkertijd aan de fotojaarlijst USA te werken!

Vorige week 's avonds na het werk even naar de Baylands gegaan. Hier is altijd wel wat te beleven. Veel waterwild en altijd wel een handje vol Snowy Egrets. Ook zijn de Anna's Hummingbirds weer mooi uitgekleurd en ze hebben weer stelling genomen op hun uitkijkposten om alles wat los en vast zit aan te kunnen vallen.



Northern Pintail, California, USA


Anna's Hummingbird, California, USA


Snowy Egret, California, USA

Vanmorgen voor het werk maar weer eens naar Shoreline Lake gegaan. Ook hier was het erg levendig. Cedar Waxwings sissen in de ronte en de Lesser Goldfinches ruzien er vrolijk op los. Langs de oever van het meer fourageren wat American Robins in het morgenlicht.



Cedar Waxwing, California, USA


Lesser Goldfinch, California, USA


American Robin, California, USA

Maar het betere werk bevindt zich op het meer. Tussen de grote en kleine toppers, brilduikers en ander spul stelen de Surf Scoters de show. Dicht tegen de kant duiken deze merkwaardig uitziende zeeeenden mossels op. Dat is nog tot daar aan toe. Maar vervolgens worden deze met huid en haar verslonden. Bewonderenswaardig...


Surf Scoter, California, USA


Surf Scoter, California, USA

Martijn Verdoes

maandag 22 maart 2010

Lanzarote deel 2: Op zoek naar de kraagtrap

De dag voor vertrek reden we een rondje over Lanzarote. Toevallig kwamen we in het gebied waar de kraagtrap redelijk goed te vinden is... ;) We hadden genoeg tijd voordat we nog een stadje zouden bezichtigen dus: hop, het gebied in!

De weg waarop we reden op zoek naar de trap was een 'dirt track'. Een simpele, doodgewone onverharde weg. Dat dacht ik tenminste.

Laat ik beginnen met waar je zo'n beetje onverhard kan rijden. In Zambia bijvoorbeeld:


In Botswana (Makgadikgadik Pans):


Voor het gemak wat hulplijnen getekend:


En iedereen die wat reist komt wel eens op wegen met kuilen en stenen waarop je denkt: hoe zal ik met de auto hier overheen gaan?
Gelukkig in Lanzarote niets van dit. Hoeveel beter dan dit wil je het hebben:


Tot het John McEnroe moment (you cannot be serious).
We kwamen bij een kruising en ik was wat aan het rondkijken. We hadden de trap nog niet gezien en waren bijna weer bij de gewone weg. Totdat ik een geluid hoorde onder de auto. Schijnbaar reed ik op een steentje (zie hulppijl):



Nou daar stonden we dan. Alle olie eruit gelopen. Een of andere carter-nog-wat geraakt.
Bij een Mercedes A klasse zijn deze van plastic. Tel daarbij op dat deze auto nogal laag op de weg ligt en je krijgt dus bij een steentje van nog geen 10cm hoog een mooi plaatje:

We konden dus niet verder. Autobedrijf maar gebeld want veel verder kwamen we niet. Die vroegen meteen of ik wel wist dat rijden op een onverharde weg onverzekerd is. Oei...
In ieder geval wel voldoende tijd om wat plaatjes te schieten. Laten we maar het mooiste ervan maken, het zijn toch spannende momenten even.
Gelukkig keek ik wat rond met de kijker en zag ik op 100m de kraagtrap. Toch mooi want als we niet stil hadden gestaan had ik ze niet gezien!!
Op de achtergrond van de foto hierboven kan je 'Mirador del Rio' zien. Een prachtig uitkijkpunt waar ik in deel III nog foto's van zal laten zien. Vanaf hier kon je prachtige wolkeneffecten aanschouwen:
En nog wat van de omgeving:


Het duurde ongeveer 2,5 uur voordat de hulp ons gevonden had. Keurig netjes met een oplader met een nieuwe auto erop. We konden zo weer verder. Gelukkig was het niet heet en hielden de kinderen het goed. Heb wel 2 uur met Charlotte (3 jr. nu) op m'n nek gelopen. Een goede work-out ;)
Terug bij het verhuurbedrijf moest ik de nieuwe auto weer op m'n naam zetten. Daar kreeg ik ook de schade te horen. In totaal was de schade volgens de eigenaar 550 euro. Ik moest 200 euro betalen als 'tegemoetkoming'.
En de kraagtrap: die had ik in de pocket, dacht ik.
Thuisgekomen boekje erbij, even vergelijken... blijk ik een griel op de foto te hebben gezet.. ook mooi...
Deze schitterende foto mag voor 200 euro weg ;)




maandag 15 maart 2010

Lanzarote deel 1

Om de winterdip te ontduiken zijn we eind februari naar Lanzarote gegaan met de family. Met name om de zon en het uitrusten maar uiteraard ging het fototoestel mee. ;)
Nu is Lanzarote in februari voor vogelaars wat betreft soorten niet het spannendste eiland. Hooguit kan je hier wat valken en de kraagtrap scoren. Van die laatste soort heb ik via Andre van der Plas een goede locatie doorgekregen, hierover zal ik de het volgende deel schrijven.

Lanzarote staat wel bekend om z'n vulkanen, hierbij wat impressies van het National Park Timanfaya, met zijn "MontaƱas del Fuego". Al ga je met een bus door het landschap heen, ik was zeer onder de indruk van het landschap.










Mocht je naast de 'toeristische bus' meer willen dan kan je nog een wandeling boeken. Voor ons met de kinderen even geen optie. Eventueel kan ook je nog per dromedaris. Daar in ieder geval nog een plaatje van gemaakt..





Volgende blog dus over de kraagtrap, zou de familie Haasnoot de soort zonder problemen vinden??

zaterdag 13 maart 2010

Lente is in aantocht

Zelf ben ik een groot fan van de winter. Tenminste als de winter koud is en er veel sneeuw valt. Deze winter mochten we denk ik niet klagen en samen met de Schotland trip heb ik genoeg sneeuw gezien. Toch ben ik het nu wel een beetje zat en mag wat mij betreft de lente komen. De eerste grutto’s zijn al in Nederland aangekomen en ik kan niet wachten om hun luide roep te horen. Dan is het wat mij betreft pas echt lente. De nodige plannen heb ik voor dit jaar alweer uitgedacht en ben nu druk bezig om wat gebieden te verkennen en bepaalde soorten te spotten zodat het mij in de lente weer tijd scheelt en deze kan gebruiken voor de fotografie. Ondanks dat ik al veel fotomaterieel heb, blijft deze soort mij boeien en hoop met name de vliegbeelden nog beter te krijgen. Grutto’s op paaltjes zijn er genoeg, maar met het juiste licht is er best nog wel wat unieks van te maken. Veel tijd zal ik besteden in de vele polders en hopelijk wordt het net zo’n succes als vorig jaar.







dinsdag 9 maart 2010

Fraaie winterdag in IJmuiden

Plof. Daar kwam de ondergedoken vogel boven. Op 10 meter, precies waar ik hem hebben wilde. Zon in de rug en ik plat op mijn buik op een stijger. Al nagnoeg in zomerkleed. Zwarte kopkap, sneeuwwitte wangen, zwarte snavel met knalgele snavelbasis, en een donkerrode nek boven een lichtbruin lichaam. En hups! Weer onder, mij inwendig juigend achterlatend. Yes!



De avond ervoor was ik nog onbeslist wat ik de zondagochtend zou gaan doen. De zaterdagochtend was niet echt een succes, het was hoog water op het katwijkse strand en weinig tot geen meeuwen. Verder een snijdende wind wat buiten in het open ook geen pretje maakte. Een rondje rijden in buurt leverde ook weinig op en om 10.00 zat ik al thuis. Ik had plannen om in maart bij mooi weer voor een een zingende Heggemus te gaan in de Zuidduinen, en dan het liefst met tegenlicht of zelfs met een opkomende zon op de achtergrond. Met de bijtende kou zat ik daar toch niet op te wachten. Ik gedij goed in de kou maar dan moeten er wel Pinguins of Stelllers Zeearenden voor me zitten.

Een email van Menno van Duin bracht uitkomst. Hij was de zaterdagochtend naar Ijmuiden geweest en had behalve 15 bruinvissen ook een nagenoeg zomerkleed Roodhalsfuut. Ik had al een keer plannen in maart/april voor Ijmuiden of Scheveningen voor de Paarse Strandloper en Oeverpieper maar de Roodhalsfuut maakte de keus snel gemaakt. Morgen met eerste licht in Ijmuiden!

Al vroeg was de Roodhalsfuut in het vizier alleen ver weg tussen een groep Futen. Dan maar eerst de pier op. Bij het begin van de zuidpier zaten 5 Sneeuwgorzen maar die wisten niet hoe snel ze weg moesten wezen. Langs de pier erg rustig qua vogels maar wel topweer. Helaas geen Bruinvissen maar op het einde van de pier wel de gehoopte Paarse Strandlopers. Ook een Oeverpieper werkte voor het eerst in mijn leven mee (of zou dat komen dat ik er nooit aandacht aan heb besteed - ze vliegen normaal gesproken altijd weg en dan ga ik nooi achteraan...).




Op de weg terug weer langs de Roodhalsfuut om te kijken of de vogel al wat dichterbij zat. Dat wel maar niet heel veel, maar ik kreeg het vermoeden dat de vogel aan zijn jachtrondje bezig was. Aangezien het toch nog vroeg was besloot ik te wachten. Na een half uur bleek de vogel bij een duikbuurt opeens vlak langs de kant te zitten en langszaam naar een steiger te bewegen. Een flinke spurt en me neergelegd op de steiger voor een zo laag mogelijk standpunt. De vogel zat nog vrij ver maar er was nog steeds hoop. De volgende duikbuurt zat de vogel al op acceptabele afstand maar de volgende bovenkomst bij zijn duik was perfect! Helaas zonder fraaie vis in zijn snavel maar dat mocht de pret niet drukken! Wat een fraaie soort! Een waardige afsluiter van een mooie dag.



De komende weken (maanden) worden drukke tijden voor de fotojaarlijst. Langzaam maar zeer zeker komen de zomergasten terug. Bij binnenrijden van Katwijk zag ik al Kievitten vechten, dat wordt een mooi project de komende week!