
Posts tonen met het label Bas Haasnoot. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bas Haasnoot. Alle posts tonen
zondag 24 juli 2011
Cirque de Mourèze
Op vakantie in Zuid-Frankrijk hebben we met de kinderen een mooie tocht gemaakt door de Cirque de Mourèze te lopen. Hier vind je mooie formaties rotsen van dolomietsteen. Matthijs is nu 1 jaar en Charlotte 4, wat betekent dat de jongste in de draagtas gaat en de oudste zoveel mogelijk loopt. De wandeling was zo'n 5 km, dat zou te doen zijn..


Labels:
Bas Haasnoot,
Cirque de Moureze,
Zuid-Frankrijk
zaterdag 31 juli 2010
Een nietsbelovende ochtend...
De eind juli Agami-velddag begon grijs en het weer zou alleen maar slechter worden.
Geen dag waar je hoge verwachtingen van mag hebben. Wat doe je dan om er toch het beste van te maken: Experimenteren!
De bestemming was Lentevreugd. Daar heb je kans nog redelijk uit de wind te kunnen fotograferen. Het macro-werk stond op het programma en we hebben geprobeerd optimale resultaten te halen met behulp van de recent gekochte 5 in 1 Reflector, statief, macro lens, afstandsbediening en een flitser met verlengsnoer om de reflector en/of object van verschillende invalshoeken te belichten.
Vanwege het weer zouden we de beste resultaten halen om met hoge ISO-waarde te fotograferen. Voorwaarde is dan wel dat je dan zoveel mogelijk 'expose to the right' toepast. (Dank je Marc!)
Als eerste waren de waterdruppels aan de beurt:



Geen dag waar je hoge verwachtingen van mag hebben. Wat doe je dan om er toch het beste van te maken: Experimenteren!
De bestemming was Lentevreugd. Daar heb je kans nog redelijk uit de wind te kunnen fotograferen. Het macro-werk stond op het programma en we hebben geprobeerd optimale resultaten te halen met behulp van de recent gekochte 5 in 1 Reflector, statief, macro lens, afstandsbediening en een flitser met verlengsnoer om de reflector en/of object van verschillende invalshoeken te belichten.
Vanwege het weer zouden we de beste resultaten halen om met hoge ISO-waarde te fotograferen. Voorwaarde is dan wel dat je dan zoveel mogelijk 'expose to the right' toepast. (Dank je Marc!)
Als eerste waren de waterdruppels aan de beurt:

Af en toe kwam dan een zweefvlieg op bezoek:
Vervolgens was het de beurt aan wat slakken. Het klinkt raar maar met alle 'equipment' heb je best tijd nodig om de ideale setting te creeren. Zelfs slakken kunnen dan sneller zijn dan je zou willen ;)




Hieronder de kleine rode weekschildkever Rhagonycha fulva, ook wel soldaatje genoemd, en een voor de liefhebber nog te determineren vlieg:
Vervolgens hebben we de lens gericht op de Wespspin Argiope bruennichi. Op een gegeven moment had ik de live-view op de camera 5x ingezoomd op spintepels, linksboven op onderstaande foto. Die spintepels hadden we full screen op het display van de camera. Fantastisch om alle bewegingen daarvan te zien. Het was net een David Attenborough documentaire ;)
maandag 26 april 2010
Lanzarote deel 3
Het laatste deel van de 'Lanzarote-trilogie' biedt wat meer verschillende foto's om het overzicht van onze trip compleet maken.
In het noorden heb je een mooi uitkijkpunt 'Mirador del Rio', waar je een uitzicht hebt op het eiland 'La Graciosa':

De hekjes waren vrij laag, het uitkijkpunt lag vrij hoog. Maakt niet uit als de kinderen er niet bij zijn.. ;)
Dus niet al te lang buiten gebleven. Waarop binnen onder het genot van een kopje koffie een raaf net voor het uitzicht kwam staan:

Dan maar een close-up:

Ook vrij noordelijk ligt 'Jameos del Agua'. De Jameos del Agua maakt deel uit van een vulkanische tunnel. Deze tunnel heeft een lengte van 7km reikt van de Kroon Vulkaan tot in de Atlantische Oceaan. Op sommige plaatsen zijn er openingen in het plafond van de tunnel, dit noemt men een "Jameo". De voor het eiland zeer bekende architect Cesar Manrique heeft het (concept) ontwerp hiervoor gemaakt.
Eerst zie je een stuk van de ondergrondse rivier:

Vervolgens loop je door de tunnel langs een meertje waar endemische rivierkreeftjes voorkomen.
Erg mooi en rustgevend hier:
Vervolgens krijg je opeens een zwembad met palmboom voor je neus. Hoe bedoel je contrast?
Prachtig gemaakt overigens, en ook hier zeer rustgevend.
In het noorden heb je een mooi uitkijkpunt 'Mirador del Rio', waar je een uitzicht hebt op het eiland 'La Graciosa':

De hekjes waren vrij laag, het uitkijkpunt lag vrij hoog. Maakt niet uit als de kinderen er niet bij zijn.. ;)
Dus niet al te lang buiten gebleven. Waarop binnen onder het genot van een kopje koffie een raaf net voor het uitzicht kwam staan:

Dan maar een close-up:

Ook vrij noordelijk ligt 'Jameos del Agua'. De Jameos del Agua maakt deel uit van een vulkanische tunnel. Deze tunnel heeft een lengte van 7km reikt van de Kroon Vulkaan tot in de Atlantische Oceaan. Op sommige plaatsen zijn er openingen in het plafond van de tunnel, dit noemt men een "Jameo". De voor het eiland zeer bekende architect Cesar Manrique heeft het (concept) ontwerp hiervoor gemaakt.
Eerst zie je een stuk van de ondergrondse rivier:

Vervolgens loop je door de tunnel langs een meertje waar endemische rivierkreeftjes voorkomen.
Erg mooi en rustgevend hier:
Vervolgens krijg je opeens een zwembad met palmboom voor je neus. Hoe bedoel je contrast?
Prachtig gemaakt overigens, en ook hier zeer rustgevend.
Na de Jameos del Agua was het hoog tijd om het vissersdorpje Orzola te bezoeken voor de lunch. Onderweg kwamen we langs apart duingebied:
maandag 22 maart 2010
Lanzarote deel 2: Op zoek naar de kraagtrap
De dag voor vertrek reden we een rondje over Lanzarote. Toevallig kwamen we in het gebied waar de kraagtrap redelijk goed te vinden is... ;) We hadden genoeg tijd voordat we nog een stadje zouden bezichtigen dus: hop, het gebied in!
De weg waarop we reden op zoek naar de trap was een 'dirt track'. Een simpele, doodgewone onverharde weg. Dat dacht ik tenminste.
Laat ik beginnen met waar je zo'n beetje onverhard kan rijden. In Zambia bijvoorbeeld:
Het duurde ongeveer 2,5 uur voordat de hulp ons gevonden had. Keurig netjes met een oplader met een nieuwe auto erop. We konden zo weer verder. Gelukkig was het niet heet en hielden de kinderen het goed. Heb wel 2 uur met Charlotte (3 jr. nu) op m'n nek gelopen. Een goede work-out ;)
De weg waarop we reden op zoek naar de trap was een 'dirt track'. Een simpele, doodgewone onverharde weg. Dat dacht ik tenminste.
Laat ik beginnen met waar je zo'n beetje onverhard kan rijden. In Zambia bijvoorbeeld:
In Botswana (Makgadikgadik Pans):
Voor het gemak wat hulplijnen getekend:
En iedereen die wat reist komt wel eens op wegen met kuilen en stenen waarop je denkt: hoe zal ik met de auto hier overheen gaan?
Gelukkig in Lanzarote niets van dit. Hoeveel beter dan dit wil je het hebben:
Tot het John McEnroe moment (you cannot be serious).
We kwamen bij een kruising en ik was wat aan het rondkijken. We hadden de trap nog niet gezien en waren bijna weer bij de gewone weg. Totdat ik een geluid hoorde onder de auto. Schijnbaar reed ik op een steentje (zie hulppijl):
Bij een Mercedes A klasse zijn deze van plastic. Tel daarbij op dat deze auto nogal laag op de weg ligt en je krijgt dus bij een steentje van nog geen 10cm hoog een mooi plaatje:
We konden dus niet verder. Autobedrijf maar gebeld want veel verder kwamen we niet. Die vroegen meteen of ik wel wist dat rijden op een onverharde weg onverzekerd is. Oei...
In ieder geval wel voldoende tijd om wat plaatjes te schieten. Laten we maar het mooiste ervan maken, het zijn toch spannende momenten even.
Gelukkig keek ik wat rond met de kijker en zag ik op 100m de kraagtrap. Toch mooi want als we niet stil hadden gestaan had ik ze niet gezien!!
Op de achtergrond van de foto hierboven kan je 'Mirador del Rio' zien. Een prachtig uitkijkpunt waar ik in deel III nog foto's van zal laten zien. Vanaf hier kon je prachtige wolkeneffecten aanschouwen:
En nog wat van de omgeving:
Het duurde ongeveer 2,5 uur voordat de hulp ons gevonden had. Keurig netjes met een oplader met een nieuwe auto erop. We konden zo weer verder. Gelukkig was het niet heet en hielden de kinderen het goed. Heb wel 2 uur met Charlotte (3 jr. nu) op m'n nek gelopen. Een goede work-out ;)
Terug bij het verhuurbedrijf moest ik de nieuwe auto weer op m'n naam zetten. Daar kreeg ik ook de schade te horen. In totaal was de schade volgens de eigenaar 550 euro. Ik moest 200 euro betalen als 'tegemoetkoming'.
En de kraagtrap: die had ik in de pocket, dacht ik.
Thuisgekomen boekje erbij, even vergelijken... blijk ik een griel op de foto te hebben gezet.. ook mooi...
Deze schitterende foto mag voor 200 euro weg ;)
Labels:
Bas Haasnoot,
Griel,
Kraagtrap,
Lanzarote,
Mirador del Rio
maandag 15 maart 2010
Lanzarote deel 1
Om de winterdip te ontduiken zijn we eind februari naar Lanzarote gegaan met de family. Met name om de zon en het uitrusten maar uiteraard ging het fototoestel mee. ;)
Nu is Lanzarote in februari voor vogelaars wat betreft soorten niet het spannendste eiland. Hooguit kan je hier wat valken en de kraagtrap scoren. Van die laatste soort heb ik via Andre van der Plas een goede locatie doorgekregen, hierover zal ik de het volgende deel schrijven.
Lanzarote staat wel bekend om z'n vulkanen, hierbij wat impressies van het National Park Timanfaya, met zijn "Montañas del Fuego". Al ga je met een bus door het landschap heen, ik was zeer onder de indruk van het landschap.




Mocht je naast de 'toeristische bus' meer willen dan kan je nog een wandeling boeken. Voor ons met de kinderen even geen optie. Eventueel kan ook je nog per dromedaris. Daar in ieder geval nog een plaatje van gemaakt..

Volgende blog dus over de kraagtrap, zou de familie Haasnoot de soort zonder problemen vinden??
Nu is Lanzarote in februari voor vogelaars wat betreft soorten niet het spannendste eiland. Hooguit kan je hier wat valken en de kraagtrap scoren. Van die laatste soort heb ik via Andre van der Plas een goede locatie doorgekregen, hierover zal ik de het volgende deel schrijven.
Lanzarote staat wel bekend om z'n vulkanen, hierbij wat impressies van het National Park Timanfaya, met zijn "Montañas del Fuego". Al ga je met een bus door het landschap heen, ik was zeer onder de indruk van het landschap.




Mocht je naast de 'toeristische bus' meer willen dan kan je nog een wandeling boeken. Voor ons met de kinderen even geen optie. Eventueel kan ook je nog per dromedaris. Daar in ieder geval nog een plaatje van gemaakt..

Volgende blog dus over de kraagtrap, zou de familie Haasnoot de soort zonder problemen vinden??
donderdag 11 februari 2010
De paden op...
Op woensdag heb ik nu ouderschapsverlof. Gisteren was precies zo'n dag waarvan je denkt: waar kan ik nu met twee kinderen naartoe?
Gelukkig lag er 's ochtends sneeuw en was het onbewolkt. Tijd om een rondje te rijden met de auto en wellicht wat leuks te fotograferen.
Het was een prachtige zonsopgang toen ik bezig was de kinderen aan te kleden en met hen te ontbijten.. ;)
Laatst las ik dat bij Sassenheim/Warmond een zeearend was gezien. Nu is dat precies het gebied waar ik steeds langskom met de trein en dan denk hoe ik daar het beste kan komen. Onderweg behoorlijke sneeuwbuien gehad, maar toen ik aankwam zag het er toch aardig uit.
Een indruk van de Warmonder Eendekooi / Kooipolder:



Geen vogel in de lucht te zien, dus snel weer in de auto bij de rest van de family.
Even verderop waren nog wat koperwieken aan het scharrelen:

Al met al toch een leuk tochtje.
Gelukkig lag er 's ochtends sneeuw en was het onbewolkt. Tijd om een rondje te rijden met de auto en wellicht wat leuks te fotograferen.
Het was een prachtige zonsopgang toen ik bezig was de kinderen aan te kleden en met hen te ontbijten.. ;)
Laatst las ik dat bij Sassenheim/Warmond een zeearend was gezien. Nu is dat precies het gebied waar ik steeds langskom met de trein en dan denk hoe ik daar het beste kan komen. Onderweg behoorlijke sneeuwbuien gehad, maar toen ik aankwam zag het er toch aardig uit.
Een indruk van de Warmonder Eendekooi / Kooipolder:



Geen vogel in de lucht te zien, dus snel weer in de auto bij de rest van de family.
Even verderop waren nog wat koperwieken aan het scharrelen:

Al met al toch een leuk tochtje.
Mochten jullie nog tips hebben voor een leuke trip op de woensdag, mail me dan!
Labels:
Bas Haasnoot,
eendekooi,
kooipolder,
koperwiek,
sneeuw
woensdag 10 februari 2010
Experimenteren met nieuwe lens
Vanaf afgelopen weekend heb ik een de Canon EF-S 10-22mm f/3.5-4.5 USM van een collega te leen. Voor de vakantie eind feb naar Lanzarote wellicht goed om erbij te hebben.
Natuurlijk meteen geprobeerd bij een wandeling met vrienden naar Noordwijk:

Ik vind dat het fish-eye effect meevalt, wel is het een andere manier van beoordelen hoe je foto's wilt maken. Bij een telelens kijk je wat je dichtbij kan halen, met macro hoe je details of kleine objecten goed kan fotograferen. Bij deze lens moet je vooral 'in de ruimte' kijken en perspectieven beoordelen.
Op zondag 7 feb met het gezin naar Panbos geweest. De lens ging natuurlijk mee:


Met name deze twee foto's had ik nooit met m'n gewone zoom kunnen nemen. Al met al nog even wennen, maar zeker een mooie lens als aanvulling. Deze komt bij de verzameling! ;)
Natuurlijk meteen geprobeerd bij een wandeling met vrienden naar Noordwijk:

Ik vind dat het fish-eye effect meevalt, wel is het een andere manier van beoordelen hoe je foto's wilt maken. Bij een telelens kijk je wat je dichtbij kan halen, met macro hoe je details of kleine objecten goed kan fotograferen. Bij deze lens moet je vooral 'in de ruimte' kijken en perspectieven beoordelen.
Op zondag 7 feb met het gezin naar Panbos geweest. De lens ging natuurlijk mee:


Met name deze twee foto's had ik nooit met m'n gewone zoom kunnen nemen. Al met al nog even wennen, maar zeker een mooie lens als aanvulling. Deze komt bij de verzameling! ;)
Labels:
10-22mm,
Bas Haasnoot,
Canon,
coepelduin,
duin,
panbos
Abonneren op:
Posts (Atom)